Суди шаҳри Левакант 
То ҷашни истиқлолияти мамлакат рӯзҳои башумор мондааст. 9-уми сентябри соли 1991 баъди пошхурдани ҳокимияти Шӯравӣ, Тоҷикистон дар саросари ҷаҳон истиқлолияти худро эълон дошт. Бо ба даст овардани истиқлолияти давлатӣ занону бонувон дар Тоҷикистон, дар радифи мардон ҳамчун қувваи пешбаранда ва ҷузъи муҳими ҷомеа эътироф гардида, иштироки онҳо дар пешбурди тамоми соҳаҳои
Маркази матбуот
«Истиқлолият рамзи соҳибдавлатӣ ва ватандории миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик аст, ки номаи тақдирашро бо дасти хеш навишта, роҳу равиши хоса ва мақому мавқеи муносибро дар ҷомеаи ҷаҳонӣ пайдо карда, набзи давлату миллати моро бо набзи сайёра ҳамсадо месозад». Эмомалӣ Раҳмон Истиқлолият барои ҳар яки мо рамзи олии Ватану ватандорӣ, бузургтарин неъмати давлатию
Дар ибтидои солҳои 90-ум ҷомеаи Тоҷикистон ба марҳилаи нави таърихӣ ворид гашт. Имрӯз Тоҷикистон чун давлати мустақил дар қатори давлатҳои дигари аъзои СММ субъекти муносибатҳои байналмилалӣ ба шумор меравад. Қайд кардан зарур аст, ки Истиқлолияти давлатӣ ҳарчанд дар натиҷаи ҳодисаҳои нохуши охири асри ХХ ба даст омада бошад ҳам, тоҷикон чун миллати қадимтарини минтақа
Ҳар сол 24-уми ноябр мардуми шарифи Тоҷикистон ҷашни яке аз рамзҳои Давлати соҳибистиқлоли худ — Рӯзи Парчами миллиро ботантана ҷашн мегиранд. Бояд гуфт, ки Парчами миллии мо нишона аз таърихи чандин ҳазорсолаи халқи бузургамон буда, мардуми ин сарзамин дар ҳар давраи таърихӣ зери Парчами миллии худ ба ваҳдату ягонагӣ ва пешрафту шукуфоӣ расидаанд. Зимнан, Парчам […]
Қобили тазаккур аст, ки сиёсати миллии ҳар як кишвари соҳибистиқлол хусусияти хоси худро дошта, мазмуни асосии он дар чорабинињои гуногуни фарҳангию сиёсӣ ва рамзу анъанаҳои миллӣ таҷассум меёбад. Ҳамаи ин заминаи муҳим барои дарки худшиносӣ ва комёб гардидан ба пешрафту дастовардҳои кишвар мебошад. Аз ин рў, «Рўзи Президент», ки 16 ноябр дар тамоми
Бояд ёдовар шуд, ки Иҷлосияи таърихии 16-уми Шурои Оли барои барқарорсозии сохти конститутсионии кишвар ва эъмори давлати демократи ва ҳуқуқбунёду дунявии Тоҷикистон оғози устувор бахшид ва заминаи нахустини ҳамдигарфаҳмиву ризоияти миллӣ ва сулҳи тоҷиконро фароҳам овард. Бо шарофати Иҷлосияи 16-уми Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон,
«Имрӯз замоне фаро расидааст, ки дар роҳи бунёди давлати ҳуқуқбунёд, демократӣ ва дунявӣ аз сухан ба амал гузарем аз ин рӯ, бе доштани Конститутсия эҷоди ин гуна давлат номункин аст» Эмомалӣ Раҳмон Рӯзи 06-уми ноябри соли 1994 барои мардуми тоҷик, санаи тақдирсози миллат мебошад, зеро маҳз дар ҳамин рӯз бо роҳи райпурсии умумихалқӣ Конститутсияи Ҷумҳурии […]
Имсол 9-уми сентябр халқи шарифи Тоҷикистон 31-умин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро бо тантана ҷашн гирифт. 9-уми сентябри соли 1991 барои мо на танҳо рузи Истиқлолияти Давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, боз ҳамчун санаи барқароршавии адолати таърихӣ азизу арҷманд гардидааст. Дар баробари соҳибистиқолол гардидан, зарурияти қабули Конститутсия пеш омад,
Милатеро ба ҳама шукуҳу шаҳомат, урфу анъана, маърифату фарҳанг, ахлоқ ва ғайра бе забони халқаш шинохтан душвор аст. Донистани ҳар як забон барои инсон ҳатмист, ки ҳамто надорад. Муҳаббат ба забони модарӣ як ҷузъи эҳтиром ба Ватан ва модар аст ва касе, ки забонро пушти по мезанад, ба он ҳурмат надорад ва наомухтааст, ин ба […]
Мо шукри истиқлол мекунем Истиқлол волотарин ва пурарзиштарин дастоварди давлату миллати тоҷдори тоҷик аст. Ин неъмати бузург баробари ба даст овардан, нуру зиё, меҳру вафо, ободию озодӣ, ҳамфикрию хамзизтӣ ва осоиштагиву абадиятро ба мардуми бузурги тоҷик ва Тоҷикистони азиз оварда. Истиқлолият шиносномаи ҳастии давлати комилҳуқуқ ва соҳибихтиёрӣ, низоми давлатдорӣ ва
